Vandaag is een memorabele dag geworden. Niet alleen omdat de vakantie op de helft is, maar ook omdat we Alaska verlaten en omdat we "the top of the world highway" gaan doen.

Nadat we om 8.00 uur waren opgestaan, konden we 9.00 uur op pad gaan. Eerst even tanken, dit keer wel bij een merkpomp in Tok (de vorige keer dat we hier waren hebben we ranja getankt of zo). Tok hebben we voor de tweede keer aangedaan en we hebben hetzelfde RV-park genomen. Goedkoop, kompleet en prima. Vorige keer hadden we een lastig stel paddozoekers naast ons staan, dus nu een andere plek gevraagd. Het bleef de hele avond rustig, maar s'nachts werd het anders. Onze buren kwamen om 1.30 uur thuis met .......paddo's. Opnieuw een luidruchtig stel egotrippers. Kath en ik hebben er gelukkig weinig last van gehad, maar Frank & Marjolein desteplus.

Zoals al in een eerder verslag m.b.t Tok genoemd, zoeken de Aziaten hier in de bossen naar paddestoelen. Die groeien alleen het eerste jaar na een bosbrand en dat blijkt een goud mijntje te zijn. Vorig jaar zijn hele stukken langs de Taylor Highway afgebrand, en dat is nu net het stuk waar wij vandaag de eerste kilometer neer gaan leggen. Die bosbranden van vorig jaar waren dus nog goed te zien. Hele lappen bos, zover als het oog kon reiken, afgebrand. Jammer en mooi tegelijk. De natuur regelt nu eenmaal zijn eigen ecosysteem. Je ziet dan ook veel nieuw groen, laag aan de grond opbloeien tussen de zwart geblakerde bomen in. Later op de dag hebben we zelf nog een bosbrand van redelijk dichtbij meegemaakt. Op +/- 2 kilometer van ons op de Top of the world highway laaide een beste fik. Niet bedreigend maar wel lange tijd aanwezig. Hier in Alaska blussen ze niet, maar laten ze gecontroleerd uitbranden.

Na 2 uur sturen kwamen we aan in Chicken. Dit plaatsje heette vroeger Ptarmigan, maar de inwoners waren het niet eens over de uitspaak ervan. Daarom werd de Ptarmigan, een lokale vogel, maar omgedoopt in Toendra-kip. Vandaar dus dat het dorpje Ptarmigan Chicken werd. Wij hebben in Chicken getankt en geplast. Ik ging naar de "men's" dacht ik, maar dat bleek de "hen's" te zijn en niet de "roosters". In Chicken is jarenlang naar goud gezocht. Er is veel goud gedolven in het verleden en de restanten zijn daar nog steeds van aanwezig. Zo hebben we tot 2 keer toe een afgedankte gold-dredger gezien. Zeg naar een mobile goudfabriek. Blijkbaar zijn de gouden eieren in Chicken nooit gevonden, alles is nu daar nu vergane glorie.

De Top of the world Highway wisselt de Taylor Highway na +/- 150 kilometer af. Over de Top of the Word Highway horen we al geruime tijd spannende verhalen. Onverhard, kuilen, haarspeldbochten, gevaarlijk, steil maar bovenal prachtig. Zo wordt hij omschreven. Ook kwamen we al weken lang in heel Alaska stickers tegen met de tekst "Survivor of the Top of the Highway". In onze voorbereiding lazen wij dat het minimaal 2 dagen mooi weer moet zijn, anders wordt hij afgesloten. Een hele uitdaging dus.

Laat ik zo beginnen: Wat heeft de bus vandaag op zijn Kl@%$*#en gehad. Het was inderdaad zwaar. Zowel voor mens als machine. We hebben vandaag 316 kilometer afgelegd met de record gemiddelde snelheid van 35 km/h!!! Voor de luie rekenaars, we waren dus om 18.40 uur in Dawson City. Van deze 316 kilometer waren +/- 120 kilometer onverhard, de rest steil en vol gaten en kuilen. We hebben meer kilometers in de 2e versnelling gereden dan in de 4e. Ook hele stukken in de eerste versnelling omhoog en omlaag. Het was constant schakelen en remmen. Leuk, maar erg vermoeiend. We hebben hier voor de eerste keer deze vakantie met het beschermnet voor de voorruit gereden. Die heeft zijn werk prima gedaan (ruit leeft nog) naar het is wel lastig rijden. Met zoveel zandbak voor de kiezen durven ze het hier toch nog een Highway noemen. Complimenten voor ons ouwe trouwe bussie.

The top of the word Highway heet niet zo omdat het het noordelijkste stukje snelweg ter wereld is, of omdat het de hoogste snelweg ter wereld is, maar omdat de weg niet zoals gebruikelijk door het dal loopt, maar over de toppen van de talrijke bergen is aangelegd. De maximale hoogte bedraagt 1316 meter. Niet wereldschokkend, maar je rijdt echt over de toppen van dit gebergte heen. Het landschap toont vooral lage struiken en rotsen dus de illusie wordt wel gewekt dat je enorm hoog bent. Tel daar bij dat het bijna uitgestorven is en je bent dus inderdaad op het topje van de wereld. Daar zit hem dus de uitdaging in. Boy wat was het zwaar. Bijna op het hoogste punt is een grenspost waar we Alaska achter ons lieten en Canada weer betraden. Later deze vakantie staat nog een bezoek aan Haider gepland. Veel lager gelegen, maar toch net weer Alaska. Dus nog geen definitief vaarwel van Alaska voor ons deze vakantie.

Misschien toch een goed moment om even terug te blikken op mijn indrukken van de staat Alaska. Het was ruig en imponerend, geheel zoals verwacht. Schitterende landschappen en prachtige beesten. De Gletsjers, Bolt Eagles, Walvissen en Grizzlys hebben een onuitwisbare indruk achter gelaten. Verder waren er gelukkig veel minder muggen dan verwacht. De Canadeese rockies waren wat dat betreft veel erger. De antimuggentent en klamboes doen hun werk prima. Wel wennen was het aan 24 uur per dag licht. In eerste instantie moeizaam in slaap komen, maar alles went en dit dus ook. Ja, Alaska heeft aan mijn verwachtingen voldaan en ik zou iedereen aan willen raden dit op zijn/haar to-do-lijstje te zetten. Genoeg terug geblikt nu, we zijn pas op de helft dus nu weer het vizier op vooruit gezet.

Net voor dat we Dawson City (niet te verwarren met het eerder bezochte Dawson Creek) in kunnen rijden, moet we nog een oversteek maken over de Yukonrivier met een veerpont. Deze Yukonriver stroomt zeer snel, maar toch wordt veilig de overkant bereikt. Kort daarop breekt een onweer los en in de stromende regen bereiken we een camping. Gelukkig hebben we het de rest van de dag droog gehouden. Niet aan denken dat het een blubberpad was geweest vandaag. We willen hier 2 nachten blijven. Inmiddels is het weer droog en lonkt mijn bed. Ik laat jullie dus weer alleen.

Wel te rusten

Theo